Chemioterapia

Wprowadzenie chemioterapii do leczenia dziecięcych nowotworów dało w efekcie ogromną poprawę wyników leczenia. U dzieci stosuje się chemioterapię wielolekową i wysokodawkowaną, stosowaną w postaci, tzw. programu terapeutycznego. Program terapeutyczny dla leczenia każdego typu nowotworu jest tak opracowany, aby wykorzystać optymalnie możliwości działania określonego leku na specyficzny typ komórki nowotworowej. Wykorzystuje się przy tym różne mechanizmy działania poszczególnych leków. Dzięki temu można uzyskać lepszy efekt terapeutyczny, leczniczy i równocześnie, nieco objawy toksyczne leczenia poszczególnymi lekami cytotoksycznymi. Warunkiem jest jednak ścisłe przestrzeganie terminów podawania poszczególnych leków i kolejności, a także sposobów podania. Oprócz doboru leków, które są najbardziej skuteczne w danym typie nowotworu konieczne jest stosowanie zasady leczenia o jak największej intensywności w pierwszym okresie, a więc na początku leczenia. Umożliwia to zniszczenie maksymalnej liczby komórek nowotworowych w jak najkrótszym czasie zanim dojdzie do powstania komórek opornych na leki. Jednocześnie trzeba zapewnić możliwość odnowy tkanek szczególnie wrażliwych na cytostatyki (szpik kostny, błona śluzowa jamy ustnej i jelit) pomiędzy poszczególnymi typami chemioterapii. Komórki nowotworowe mają ogólnie mniejsze zdolności regeneracji po chemioterapii, niż komórki zdrowe, ale jeśli przerwa pomiędzy cyklami leczenia jest zbyt krótka również i populacja zdrowych komórek może nie zdążyć odnowić się ostatecznie. Jeśli z kolei przerwa w leczeniu będzie zbyt długa komórki nowotworowe odnowią się do poprzedniego stanu, a masa guza może nawet zwiększyć się. Każdy program leczniczy musi uwzględnić te zależności.

 

W leczeniu niektórych nowotworów u dzieci jako leczenie uzupełniające stosowane są niekiedy, tzw. modyfikatory odpowiedzi biologicznej. Należą do nich: przeciwciała monoklinalne, interferon, interleukiny, hematopoetyczne czynniki wzrostowe, obiecująca jest tzw. terapia celowana z zastosowaniem czynników, które hamują powstawanie nieprawidłowych białek w komórkach nowotworowych. Przykładem takiej terapii jest stosowanie Imatinibu (Glivec) w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej, która jednak u dzieci występuje niezwykle rzadko.

 

J.R.K.