logo pomoc
Opieka paliatywna i hospicyjna

Termin: opieka paliatywno-hospicyjna

  • niesienie ulgi cierpiącym, umierającym chorym i ofiarowanie wsparcia ich bliskim oraz
  • wypracowanie regulacji prawnych zapewniających równy status państwowym i niepublicznym ośrodkom opieki paliatywnej i hospicyjnej również w zakresie  finansowania działalności 

Historia opieki paliatywno-hospicyjnej w Polsce.

1.    1976 rok - powstała pierwsza nieformalna grupa wolontariuszy przy parafii kościoła Arka Pana-Nowa Huta Bińczyce z inicjatywy Haliny Bortnowskiej, pisarki i filozofa posługująca umierającym chorym w miejscowym;

2.     1978 r - wizyta w Polsce Dame Cicely Saunders twórczyni nowoczesnego londyńskiego hospicjum Św. Krzysztofa;

3.    1981 r. - powołanie Stowarzyszenia Przyjaciół Chorych Hospicjum w Krakowie oraz utworzenie przez śp Ks Eugeniusza Dudtkiewicza pierwszego Domowego Hospicjum Pallotinum w Gdańsku;

4.    1988 r. - utworzenie pierwszego zespołu domowej opieki paliatywnej w Poznaniu

5.    1990 r. – utworzenie Kliniki Opieki Paliatywnej przy Katedrze Onkologii AM im K. Marcinkowskiego w Poznaniu;

6.    1993 r. - powołanie Krajowej Rady Opieki Paliatywnej-Hospicyjnej przy MZ składającej się z animatorów opieki hospicyjnej i paliatywnej;

7.    1994 r. - powstanie Warszawskiego Hospicjum dla Dzieci, wzorcowego hospicjum domowego wspomagające tworzenie nowych jednostek tego typu;

Obecnie opiekę paliatywną pediatryczną zapewnia 7 specjalistycznych zespołów domowych oraz 27 hospicjów i ośrodków opieki paliatywnej dla dorosłych.

W Lublinie działa Lubelskie Hospicjum dla Dzieci im. Małego Księcia!


  • Do opieki hospicyjnej kieruje lekarz prowadzący leczenie dziecka

ZASADY OPIEKI HOSPICYJNEJ WG WHO

  • zapewnia ulgę w bólu i innych objawach
  • afirmuje życie, a umieranie uważa za normalny proces
  • nie jest jej celem przyspieszanie ani odraczanie śmierci
  • integruje psychologiczne i duchowe aspekty opieki nad chorym
  • oferuje system wsparcia pozwalający choremu żyć tak aktywnie, jak to tylko możliwe aż do śmierci
  • oferuje rodzinie system wsparcia zarówno w czasie choroby pacjenta, jak i w okresie żałoby
  • opiera się na działaniach zespołowych w celu zaspokojenia wielorakich potrzeb chorego  i jego rodziny, włączając w to wsparcie w okresie żałoby, jeśli jest to wskazane
  • poprawia jakość życia i może również mieć pozytywny wpływ na przebieg choroby
  • ma zastosowanie wcześniej w przebiegu choroby, jednocześnie z innymi rodzajami terapii mającymi na celu przedłużenie życia, takimi jak chemioterapia, radioterapia, jak też uwzględnia wykonanie tych badań, które potrzebne są dla lepszego zrozumienia i opanowywania dokuczliwych powikłań klinicznych 

M.S.